START BIDPRENTJES PEY & OMSTREKEN LILBOSCH & PEY 40-45 FOTOCOLLAGE TEKSTEN GASTENBOEK INFO

TEKSTEN

Ein läögenieërke …waat is det!?

Zaoterdigaovendj (15 mei 2010), aan d’n tap bie Awt Extase in Pej (de fanfaar haw dao repetitie) haet Frans van Oal vertèltj äöver ein läögenieërke; waat det is en waoväör det (vreuger) deendje.

Ein läögenieërke …. waat is det!?


Jaore geleje hawwe twieë omese van hem, ome Baer en ome Frens oet Staeveswaert, det haorfien oetgelag.

Die twieë  hawwe mitgewirktj aan het grave van ’t Julianakanaal in Echt. Volges het book “Pey in de tijd” (op blz. 234) is aan ’t Julianakanaal gewirktj van 1928 tot 1934. Det woor hel wirke. Doe zóts mer èns de ganse daag mit de sjöp mótte wirke.  Es se ‘ne ganse daag hads gegrave, den hads se saoves de piep oet, tenminste: volges die twieë.

Op zó’n werk mós se gehaadj zeen en det wore zien omese en ouch die anger wirkluuj, en daorom hawwe ze, bienao allemaol, in de tes van de bóks, ein läögenieërke!!!. “Waat woor det den? ” vroge weer. Volges Frans  woor det ein klein stökske van ein daakpan, anges gezag ein pannesjerf.

Hads se ‘n tiedje gegrave den woors se meug, den mós se effe stoppe om weer op aom te kómme. Det moogdje natuurlijk neet zoa mer en ouch neet te dök van de opzichters. Den pakdje ze det stökske pannesjerf en den begós se röstig aan de väörkantj en natuurlik, óm nog mieë tied te wènne, ouch aan d’n achterkantj, de sjöp sjoan te kratse, zoadet die glaad bleef. Alle aanslaag mós den vanne sjöp en ouch de leim dae vasgeplekdj zoot, of neet natuurlijk.  Doe stóngs den effe ‘ne kieër extra te röste, oftewaal de boel ’n bietje “te bezeike” en daobie maakdje ze gebroek van hun läögenieërke.   

Pej, 16 mei 2010


Verslaaggaever: Thei Hermans

Bron: Frenske van ome Lei

Een idee om te lezen: "Pey in de tijd"