Prachtige nostalgie van Pierre Thoolen Slek
Oos moder hunne sjölk...dao wòl ich get van vertèlle gaondao mòt ich dök aan dènkehae blif altied in mien gedachte staon.Oos moder hunne sjölk...dae waas van vlas gewaeveze droog 'm eedere daagdet huërdje bie hun laeve.Oos moder hunne sjölk...dao kroop ich hieël dök òngeres det ich barsdje van de sjrikvan de kaoj of van d'n hònger.Oos moder hunne sjölk...van de häöp tot op de gròndjen mit twieë lènjer vas geknuiptjzoea leep ze aldaag ròndj.Oos moder hunne sjölk...dao vaegdje ze mit de sjroeap van oze mòndjen wase in verwachtingden stòng hae bol en ròndj.Oos moder hunne sjölk...det woor van te väöre noeats gezagdao ònger zoot eeder jaor ein kiendjedet woor door òs auch noeats verwach.Oos moder hunne sjölk...hòng den ein waek lang aan eine nagel achter de däörde wiesvrouw koom 'ns kiekeein waek later den haw ze 'm weer väör.Oos moder hunne sjölk...waas dök verslete tòt oppe draodze kreeg den eine nuujemit eine handj geniëdje naod.Oos moder hunne sjölk...dae woor den sjòtelsjletaaf druëgdje ze der mit de tasse en tejjeredie blònke den weer sjoean en net.Oos moder hunne sjölk...dao woor mit de mäöle kòffie in gemaleaaf en toe koom oze vader effekes bönneòm der zich ein slukske van te haole.Oos moder hunne sjölk...waas blaw van kluër, det witj geer waalmèr mòsse aerpel rapeden droog ze eine baal.Oos moder hunne sjölk...dao höbbe weer 't baeje op geliërdjmer vandaag in deze waereldliektj det waal haos verkiërdj.Oos moder hunne sjölk...dao vaegdje ze òs de träönkes mit van 't gezichwant kènjerleid, det kan zoea groeat zeenen den kòmme de träönkes allich.Oos moder hunne sjölk...dao waerdje appele in gesjèldjauch de eijer in geraaptjdet höb ich uch nag neet vertèldj.Oos moder hunne sjölk...woor auch waal 'ns gewasse, mer neet dèkze hòng 'm den te druëgezoea mèr oppe hèk.Oos moder hunne sjölk...eine hòng d'r altied sjoean gewassedet waas väör es pestoear of keplaonhun mit ein hoesbezeuk kome verrasse.Oos moder hunne sjölk...moderdaag bestòng doe nach neetmer de herinneringe aan dae sjölkes aldaag moderdaagich vergaet ziej neet.Oos moder hunne sjölk...dae blawwe en dae zwarteich kan der neet van sjeiëze gaon mich zoea ter harte.Oos moder hunne sjölk...dae liktj noe in de kasdae liktj zoea mer te likkemer aaf en toe, den haoj ich 'm nog 'ns effekes vas.
Een idee om te lezen: "Hoofd van het Jhonny"