START BIDPRENTJES PEY & OMSTREKEN LILBOSCH & PEY 40-45 FOTOCOLLAGE TEKSTEN GASTENBOEK INFO

TEKSTEN

Sjöppingsverhaol van de geméndje Ech

Ein verhaol äöver 't òntstaon van Ech. Waal gesjreve door eine Pejjer; Sef van Wegberg.



De sjöpping en ’t ontstaon van de geméndje Ech.

Dees vizie op de sjöpping van oos Ech is gesjreve door eine Pejjer jòng van
78 jaor,  mit hert, verstandj en ein groate verbeeldjingskrach.

Wie Oos Leven Hieër de waereld aan ’t make woor, haw d’r ouch ein raamplan väör de geméndje Ech.

Ieës ging d’r nao Pej. Wie d’r zoog det zien sjöpping dao oet kòs greuje tot minselik welzeen en minselike welvaart en wie d’r mit de ieëste Pejjer minse kénnis gemaaktj haw,  ging d’r äöver de Slek nao Gebrook en zoa nao Ech en Berkelieër. Van dao oet nao Sint Joas en ´t Hénge. Toen hae zoog det zien sjöpping äöveral gewaardeerdj waerdje, maakdje hae zien werk aaf in Pötbrook, De Bos en Deelgaard.

Oppe Deelgaard wore ze neet zoa gaw tevreje, want die wòlle ouch det moder Maria zich dao zoe vestige. Mer de Hieër mòs zien moder ein bietje in de handj haoje. Hae leet zien weuning  oppe Deelgaard numme es Maria van de H. Hoop en stuurdje d’r ouch nog get gepassioneerdje paters haer.

Oppe Bos deej d’r ´t zelfdje;  hae goof zien hoes dao ouch eine naam mit  Maria d’r in en stuurdje nao de Bos eine houp Zösters. Zoa leet d’r zich op versjillendje plaatse ein weuning boewe. In Pej gebäördje det door eine beroemdje architect, Pierre Cuypers.  Om zien moder stil te haoje, moogdje ze hie ouch mit häöre naam nao bònne.

Ech zelf, dao kooster neet achterblieve. Hae leet ein sjoan kirkweuning boewe wo d’r eine Landricus zétbaas van maakdje.

Op Sint Joas leet er zich een hieël sjoan saort vakantieweuning boewe wo der hieël  gruuets op woor en wo hae eine Judocus de baas leet zeen.

Wie hae mit zien hoeser klaor woor, bekeek d’r nog éns de hieël geméndje en vònj alles zoa sjoan! Noe ging d’r zòrge det in de geméndje allein mer gooi, braaf, helwirkendje minse ginge wone.

In al zien tevrejenheid haw d’r nog ein zòrg: zien moder, die leef Maria, wòl in de geméndje ouch äöveral ein hoes of klein huuske. Ein klein, soms hieël  klein huuske langs de waeg wo häör beeldj meistens in prònkdje, haw ze al gaw in de hieël gemendje.  Zoa haef se d’r noe in Berkelieër nog drie.

Toch woor ze nog neet tevreje. Ze wòl gaer in ’t middelpuntj of väörop staon en woor aan ’t oetkieke nao ein sjoan plek urges in de gemëndje. Mit behulp van eine herder mit zien sjäöp vònj ze die plek oeteindelik op Sjaelberg. Dao kreegse ein prachtig wit hoes, woo de minse van hieël Ech haer kòste òm aan Maria alles te vraoge esse in noad of krankheid zote. De minse brandjen dao väöl  kaese;de daekes van Ech zeen noe nog hieël gelökkig mit de opbrengs van die kaese.

Maria stòng intösse sjoan te prònke achter die kaese, mer ze deej zich ouch väöl meute bie häöre zoon òm die minse allemaol zoa good mäögelijk te helpe. Ein good väörbeeldj daoväör ligtj bie graaf vanne Holtstraot dae mit de hulp van Maria zien zeven dochters nog aan de man gebrachtj kreeg en dao zoa dankbaar väör woor det ter vanaaf de Holtstraot zeven klein kapelkes (voetvalle) leet boewe die de minse van Pej de waeg nao de kapel weze. Maria vònj die kapelkes zoa sjoan det ze die later ròndjòm häör kapel leet neer zitte wo ze noe nog väör Maria staon te prònke!

Noe Maria tevreje gesteldj woor, woor d’r toch nog neet van alle zörg aaf.    

Dao leep in Ech nog eine Rochus ròndj dae besméttelike zeekdjes kòs genaeze, mer dae mins woor al tevreje mit ein paar klein huuskes, ònger angere in Ech oppe Wienstraot en in Pej.

In Pej woondjen al gaw väöl minse die väöl hawwe, mer ouch regelmaotig get kwiet wore. Om die dénger trök te kriege vroge ze eine Antonius òm hulp. Dae hòlp hun zoa good det ze oet dankbaarheid ein sjoan huuske väör ‘m boewdjen oppe Dörpstraot. Die kapel is nog good ongerhaoje en es ter processie is in Pej, geitj die ‘m altied efkes gooien daag zégge.

Oos Hieër haw ouch gezörgdj det ter genòg hulptroepen bie zich haw; oppe Bos de Zösters, oppe Deelgaard de paters en op Lilbosch de machtige Trappisten. In Ech zelf hadse den ouch ein Hoes mit hieël braaf maedjes, de Carmelitessen, en nog eine groep zösters die zörgdje det de minse lieërdje laeze en sjrieve, die numdjen zich nao de heilige Ursula, de “Urselinen”.  En verder koom in Ech nog ein Kluuësterke; de zösters van det Kluuësterke  verzörgdje aoj en kranke minse. ’t Woor de väörluiper van ’t groat bejaardenhoes waat’r noe stuitj.

De minse in de ganse geméndje ginge dök nao de weuningen van de Hieër òm ‘m te  bezeuke en door al die gebäörtenisse woor ’t, det welvaart nao geis en lief biej de minse oet gans Ech hieël groat waerdje.  De geméndje straoldje zoaväöl goojjigheid oet det zich de plaatse Zöstere en Nuujstadt bie Ech aansloote.  Wie ‘t toch allemaol kan gaon, esse mer gooigheid oetstraols.

Sef van Wegberg (ouch waal Sef van Sjaak oette Brök)

 

PS  Ich haop det ’t meiste van dit verhaol ouch nog waor is…!

 

Een idee om te lezen: "Maessen Truus en Harieke"